جذابترین مناطق گردشگری

اطلاعات

محصولات جدید

محصولات ویژه

در حال حاضر محصول ویژه‌ای موجود نیست.

Our stores

برچسب‌ها

جذابترین مناطق گردشگری

اینجا به معرفی جاذبه های گردشگری کمتر شناخته شده کشور عزیزمان می پردازیم و فرهنگ و آداب و رسوم مردمشان را معرفی خواهیم کرد

جذابترین مناطق گردشگری  هیچ محصولی در این شاخه موجود نمی‌باشد.

زیرشاخه ها

  • روستای هجیج

    روستای هجیج، از توابع بخش نوسود شهرستان پاوه استان کرمانشاه،در36 کیلومتری پاوه و در 160 کیلومتری کرمانشاه قرار دارد. روستای هجیج از شمال غرب و جنوب به کوهستان های کوسالان و شاهو محدود است و ارتفاع آن از سطح دریا 970 متر است. روستای هجیج با اقلیمی معتدل و کوهستانی، در بهار و تابستان آب و هوایی مطبوع دارد و در پاییز و زمستان سرد است. رودخانه سیروان از نزدیکی این روستا می گذرد.

     

     

     

    اگر چه اسناد معتبری در مورد تاریخ روستا وجود ندارد، اما وجود امام زاده سید عبیدالله که از فرزندان امام موسی کاظم، معروف به کوسه هجیج بیانگر این است که روستا سابقه تاریخی دیرینه ای دارد. قدمت مقبره سید عبیدالله حدود 1230 سال می باشد.

    مسجد قدیمی روستا که در طبقه همکف مسجد جدید واقع است که احداث این مسجد توسط سید عبیدالله صورت گرفته است. و اکنون تقریبا دست نخورده از آثار معنوی بسیاری برخوردار است.

    عبادتگاه سید عبیدالله که در غرب روستا در روبروی مقبره سید عبیدالله قرار دارد، سید عبیدالله در گرمای شدید از آن استفاده می کرده است.

     

     

     

    حوضی قدیمی با دیواره های سنگی معماری قدیمی در ضلع غربی داخل روستا قرار گرفته است که از نظر ساخت و ساز و آب سالم گوارایی که دارد معروف و مشهور می باشد.

    چشمه های آب معدنی بل که در حدود 3 کیلو متری شرق روستا قرار دارد که یکی از پاکترین و سرشار از املاح سفید شناخته شده است. بل در زبان یونانی معنای خدای آبهاست و چشمه خروشان آن گواه بر این ادعاست و بازده متوسط آن 8 متر مکعب در ثانیه می باشد.

    اخیرا کارخانه های آب معدنی و استخر های پرورش ماهی در پایین دست این چشمه ساخته شده است. به دلیل عدم رونق کشاورزی و دامپروری بخاطر نبود مزارع و وجود کوه های صعب العبور و سنگلاخی، صنایع دستی روستای هجیج از معروفیت زیادی برخوردار است.

     

     

     

    درصد زیادی از مخارج زندگی مردم از طریق صنایع دستی تامین می شود. مردم روستا در قدیم به دلیل تنوع صنایع دستی بعنوان مردمی خود کفا معروف بوده اند. برخی از صنایع دستی روستا به این شرح می باشد:

    گیوه بافی، گیوه کشی، چوخه ورانک (لباس محلی که از موی یک نوع بز بنام مرز تهیه می شود)، بافت عمامه، گلیم بافی، جاجیم بافی، موج بافی، کلاه دوزی، شال بافی و طناب مخصوص حمل بار و سبد حصیری و...

    یکی از شاخص ترین معروفیت مردم این روستا رعایت بهداشت و نظافت عمومی می باشد که از نتایج ارشادات و توصیه های دیرینه سید عبیدالله به مریدانش میباشد.

     

     

     

  • روستاي پالنگان

    تاریخ :
    پلنگان (پالنگان)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان کامیاران در استان کردستان ایران است. این روستا که دارای قدمتی پیش از اسلام با چشمه‌های پر آب است و دره زیبای تنگیور در فاصله ۸۰۰ متری آن قرار دارد، در ابتدای اورامان کردستان قرار دارد و دارای خانه هایی با ساختار پلکانی می باشد. این روستا در طول تاریخ حیات خود چندین بار ویران گشته است و بار دیگر بنا شده است. پالنگان درزمان هه لوخان ارذلان مرکز حکومت ارذلان بوده است .
    این ناحیه از مراکز مهم استان کردستان در دوره سلجوقی به بعد بوده است و قلعه پالنگان که مجاور روستا و در بالای کوه قرار دارد بیانگر این مطلب است. با توجه به بقایای مساجد، منازل قدیمی و باغ‌های زیبای این روستا به نظر می‌رسد که شالوده اصلی آن به دوره سامانی بازمی‌گردد. روستا دارای گورستان قدیمی است که چند سنگ قبر با خط کوفی مربوط به سده ی ششم و هفتم در آن وجود دارد، اما از همه مهم‌تر بافت معماری پلکانی روستا است که دارای ارزش فراوان است.
    جمعیت :
    این روستا در دهستان ژاورود قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۸۲۱ نفر (۱۹۴خانوار) بوده‌است. حدود دو هزار خانوار پالنگانی، یعنی حدود ۲۰% جمعیت این شهر، در کامیاران ساکن هستند.

     

     

     

    جغرافیا :
    یکی از روستاهای دهستان ژاورود از توابع شهرستان کامیاران در استان کردستان است و در ۴۷ کیلومتری شمال‌غرب این شهر و در میانه راه کامیاران به مریوان در دره تنگی ور قرار دارد. این روستا در دامنه کوه و در دو طرف دره قرار گرفته و خانه‌های آن با سنگ و عموماً به حالت پلکانی ساخته شده و پشت بام منزل پایین حیاط منزل بالا محسوب می‌شود .
    این روستا علاوه بر داشتن معماری زیبا، دارای چشمه‌ها، آبشارها و طبیعتی سرشار از زیبایی منحصر به فرد در استان کردستان است و در کنار رودخانه تنگی ور قرار گرفته که به رودخانه سیروان می‌پیوندد. رودخانه خروشان تنگی ور که از میان آبادی می‌گذرد آن را به دو قسمت تقسیم کرده است و خانه‌های روستا با سنگ و بیشترشان به صورت خشکه چینی ساخته شده است .

    روستای پالنگان افزون بر ۲۰ چشمه جوشان در دره تنگیور دارد که آب زلال و خنک خود را به رودخانه تنگی ور می‌ریزند و آبشارهای حاصل از ریزش آب این چشمه‌ها بسیار دیدنی است.

    رودخانه تنگی ور که از میان آبادی می‌گذرد، بخش اعظم آب خود را از این چشمه‌ها که در فاصله ۷۰۰ تا ۸۰۰ متری جنوب شرقی آبادی قرار دارند تأمین می‌کند و از همین رو آب رودخانه بسیار گوارا و خوش طعم است. رودخانه تنگی ور بعد از گذر از آبادی در حدود ۳۰۰ متری غرب پالنگان به رودخانه پرآب سیروان می‌پیوندد. به واسطه خصوصیات آب رودخانه تنگی ور و این چشمه‌ها، بزرگ‌ترین مجتمع‌های پرورش ماهی در کنار این روستا ساخته شده است که بیشتر گردشگران به علت تازگی و نوع ماهی‌ها و همچنین قیمت مناسب آن برای غذا و همچنین دستاورد سفر به پالنگان، اقدام به طبخ ماهی در محل می‌کنند و اهالی این روستا بخشی از نیازهای خود را از این رودخانه تأمین می‌کنند. روستای پالنگان بسیار سرسبز و دارای آب و هوای بسیار مطلوب و دل‌انگیز در فصل‌های بهار، پائیز و زمستان است و از این لحاظ از دیدنی‌ترین نقاط استان کردستان به شمار می‌رود.

    روستای پالنگان نزدیک به هزار نفر جمعیت دارد که مذهب آنها سنی است و به لهجه اورامی صحبت می‌کنند. با این که پالنگان در یک منطقه کوهستانی قرار دارد اما به دلیل آسفالت بودن مسیر، در تمام طول سال امکان بازدید از این روستا وجود دارد. فعالیت یک واحد شیلات در کنار روستا نیز باعث شده تا بهترین خوراکی پذیرایی از گردشگران طبخ انواع ماهی باشد .

     

     

    عمده محصولات تولیدی مردم این روستا، گندم، جو و انواع مواد لبنی است. گیوه بافی، جاجیم بافی و موج بافی از مهمترین صنایع دستی پالنگان محسوب می‌شود. همچنین کشک محلی، گیوه، روغن و عسل طبیعی جزو سوغات پرطرفدار پالنگانی هاست. از میان اینها عسل طبیعی روستا جایگاه ویژه ای دارد. در چند سال اخیر بخش غربی روستا که به روستای تفین منتهی می شود به همت نهاد های مربوطه به باغستانهایی تبدیل شده که سرسبزی روستا را دو چندان کرده است و میوه هایی از جمله انار، توت فرنگی، هلو، زردآلو و انجیر از تولیدات این باغستان ها هستند. تابستان گرم و بهار معتدل پالنگان باعث شده که کوچ بهاری عشایر به ارتفاعات این روستا که با اجرای بسیاری از مراسم سنتی عشایر کرد مانند اجرای موسیقی گریان، چپله و سیاچمانه همراه است گردشگران زیادی را به این روستا جذب کند.

    اسب سواری، گرزبازی، قل قلان، بارباران، کوشه کوشه و چاک چاک از بازیهای محلی پالنگان است که در ایام غیر کاری مانند پاییز و زمستان در اکثر کوچه‌ها و چشم اندازهای روستا برگزار می‌شود. پالنگان یکی از ۷ روستای هدف در گردشگری استان کردستان است که پس از انجام مطالعات کارشناسی بدون هیچ تغییری در بافت خود به روستای گردشگری تبدیل می‌شود .
    در فاصله ۸۰۰ متری جنوب شرقی روستای پالنگان در دره تنگیور و در محل چشمه‌های پرآب، قلعه‌ای به نام قلعه پالنگان (سیرتو) قرار دارد که آثار و بقایای اتاغ ها، آتشکده‌ها و پل‌های قدیمی آن نمایان است.

     

     

     

    قلعه پالنگان"پالنان"

    این قلعه در یک کیلو متری روستای پالنگان در باغ شیخ عمر قرار گرفته است و حدود نوددرصد از ساختمان قلعه تخریب شده است، اما آثاری از آتشکده ها و پل های قدیمی هنوز پابر جا هستند.

    قدمت این قلعه با توجه به آثاری که تا کنون به دست آمده است مربوط است به به دورانمادها و قبل از آن، قلعه پالنگان در دوران نو سنگی ساخته شده است و در زمان حکومتمادها به استحکام آن افزوده شده. بخصوص در زمان حکمرانی ”هووخشتر” علاوه بر قلعهپالنگان هفت قلعه مهم دیگر زیر مجموعه این قلعه مهم و استراتژیک بوده استتا قبل از حکومت مادها حکومت های دیگری در دشتهای کامیاران و هورامانات به صورتپراکنده حکمرانی کرده اند، قبل از آنکه “دیاکو” توسط شورای مادها به عنوان حاکم انتخابشود هر ساله” آشوریان” به این مناطق هجوم می آوردند و هر چه سر راه آنها بود از بینمی بردند و تخریب می کردند و هر چیز قیمتی و با ارزش را به عنوان غنیمت با خود میبردند با تشکیل حکومت مادها وقدرت گرفتن آن ها و تشکیل حکومتی متمرکز و قوی بهقلعه ها رونق بسیاری داده شد وآن ها را مستحکمتر و اصولی تر بنیان نهادند.

    یکی از اینقلعه های استراتژیک و مهم قلعه پالنگان بود. طبق اسناد به دست آمده بیشترین حملاتمادها به سلسله آشوریان برای به دست گرفتن قلعه های مهم آشوریان در بابل، آشورو نینوا از همین قلعه ”قلعه پالنگان” ساماندهی می شد.سند تاریخی دیگری در باره ی این قلعه” پالنگان” مربوط می شود به دوران حمله اسکندربه ایران. طبق همین اسناد اسکندر و لشکریانش در در دو مکان زمین گیر شدند و بامقاومتهای سرسختانه مواجه شدند، یکی از این مکانها در نزدیکی شهر هه ولیرو دیگری نیز در دشت تنگی بر که زیر مجموعه قلعه پالنگان بود، پنج کیلو متری قلعهپالنگان رخ داده است. چنانچه هم اکنون نیز اهالی روستای تنگی بر و یوزیدر این دشت را بانام دشت اسکندر می شناسند.

     

  • روستای ورمقان

    این روستا از توابع روستای با وله می باشد که این روستا از غرب به شهرستان سنقر کلیایی و درحد فاصل 35 کیلومتری این شهرستان واقع شده است و از شمال به شهرستان قروه و هم مرز با استان کردستان محدود شده است.

    این روستا به دلیل وجود ارتفاعات و پستی و بلندی ها و بارندگی و سرمای 5 ماهه سالیانه یکی از یکی از نقاط سردسیر استان کرمانشاه که در هر فصل از سال جلوه های زیبایی از شاهکارهای خالق هستی همچون تابلو های زنده نقاشی چشم هر بیننده را به خود می نوازد. هوای تازه وجود بوی معطر گونه های مختلف گیاهی در فصل بهار و تابستان و نیز وجود چشمه های پر آب و گوارا (با خواص معدنی) گوشه هایی از روضه رضوان (باغ بهشت) را در ذهن تداعی می کند.

    با توجه به قدمت چندین ساله روستای ورمقان که از گذشته های دور بنا به نقل قول بزرگان و همچنین بنا شدن روستا در طی سالیان گذشته درچندین نقطه و وجود قلعه هایی چون قلعه پای تاف بر آفتاب که در دامنه کوه بدر واقع شده و نیز قلعه قلایه در نزدیکی روستا نوید بر قدمت و سابقه باستانی روستا دارد که جا برای کاوش های باستان شناسی و حفاری های باستان شناسی در این روستا بالقوه بوده که با توجه به عنایات مسئولان مربوطه و پیگیری های لازمه انشاء ا... به فعالیت رسیده و این روستا همچون بیستون و کنگاور جزء سند های تاریخی استان و کشور معرفی شود.

     

     

     

    با توجه به اینکه زبان کردی از اصیل ترین شاخه های زبان ایرانی است و کمتر از دیگر زبان های ایرانی تحت تاثیر زبان های بیگانه و فاتحان قرارگرفته است لذا زبان کردی به 4 شاخه تقسیم می شود: 1)کردی کرمانجی 2)کردی سورانی 3)کردی هورامی(اورامی)   4) کردی کلهر

    کردی هورامی شامل مناطق اورامان، ژاوه رود، گاورود و لهون است و ضمنا از این شاخه لهجه های:کرمانشاهی، سنقر کلیایی، بیجار، میان دربند،کندوله، سنجابی کلهر،گوران، دینور، فیلی و لکی اشاره کرد.

    محصولات کشاورزی شامل محصولات زراعی و باغی است، که محصولات زراعی به ترتیب اولویت شامل: یونجه، جوف شبدر، گندم، انواع حبوبات و صیفی جات است. و محصولات باغی به ترتیب اولویت شامل:گردو، انگور، بادام، زردآلو، سیب و هلو و...

    اما چون پتانسیل روستا به لحاظ باغداری با توجه به اظهارات کارشناسان باغی و شرایط آب و هوایی ویژه روستا با بسیاری از نقاط ایران به لحاظ بازار پسندی، کیفیت میوه توان رقابت را دارد. لذا نیازمند توجه خاص جهاد کشاورزی و اداره باغبانی نسبت به آموزش و ترویج و توسعه باغات و معرفی و عرضه انواع نهال های اصلاح شده و مرغوب به کشاورزان روستا بوده تا به حمدا... شاهد توسعه و رونق باغداری در روستا مذکور باشیم.

     

     

     

    صنایع دستی این روستا : قالی، گلیم، جاجیم، موج، سجاده و تابلو فرش می باشد که قالی های این روستا به لحاظ بافت رنگ نقش و مرغوبیت دارای جایگاه ارزنده ای است که محصولات صنعت قالی به صورت قالی دو زرعی، یک ونیم زرعی،کناره، زیر جانمازی، پشتی به بازار عرضه می شود. قابل ذکر است که بسیاری از نقش های قالی و گلیم با دستان هنرمندان قالی باف روستا به صورت بداهه و بدون استفاده از نقشه است که گویای توانایی زنان روستا در این خصوص است.

    وجود دامنه های متعدد که در هر دامنه چشمه های آب آن به سمت پایین روان است و سرسبزی را به پایین دست ارزانی می کند. که اصلی ترین چشمه که در ارتفاع بیش از 3000 متری(سطح دریا) و برلای کوه بدر واقع در شرق روستا ی ورمقان به نام ((کانی شاه پسند)) که همچون نگینی اهالی روستا و اطراف به آن می بالند. و هر ساله پذیرایی مهمانانی از اقصی نقاط ایران است که با توجه به اینکه مسیر رسیدن به چشمه از این روستا نسبت به مسیر های دیگر از جبهه های دیگر کوه سهل الوصل تر و نیز دارای چشم انداز و مناظر دل انگیزتر است، لذا گردشگران این مسیر(روستای ورمقان) را ترجیح می دهند.

    چشمه شاه پسند مکانی که در آنجا در تابستان گرم هوای بسیار خنک و لطیف رویاروی مسافران است. بگونه ای که همراه داشتن لباس گرم جهت اتراق شبانه از ملزومات است. آب خنک و سرد این چشمه به گونه ای است که برداشت 10سنگ ریزه از بستر چشمه و نگه داشتن دست در داخل آب برای ثانیه هایی جزء تفنن های سخت است که گاه این کار در میان گردشگران به مسابقه گذاشته می شود و در تشبیهی ساده اگر عسل را با موم چند دقیقه در آن نگهداریم مثل آب نبات آن را می شود خورد.

     

     

     

    با توجه به توضیحاتی که از نظر گذشت نبود راه ماشین رو مناسب از روستا تا دامنه کوه بدر جهت رسیدن به چشمه شاه پسند و نیز نبود پناهگاه هایی در میانه راه تا چشمه و نیز در کنار چشمه از آمدن بسیاری از علاقه مندان به طبیعت جلوگیری به عمل آورده. لذا جهت احداث پناهگاه و راه مناسب می توان در جلب گردشگر بیش از پیش موثر واقع شود.

    از دیگر مکان های دیدنی غار در روستا است که در ورودی راهرویی به طول 150 متر که در انتها به 6 دالان تقسیم می شود که به علت نبود امکانات جهت پیش روی و شناسایی و دیدن دیگر قسمت های غار هنوز نتوانسته نظر گردشگران را به خود جلب کند. لذا توجه و اقدام جهت شناسنامه دار کردن غار از طرف مسئولان زیر ربط و شناسایی قسمت های مختلف غار به وسیله گروه های تجسس غار از جمله اموراتی است که باید مد نظر قرار گیرد.

    از دیگر مکان های دیدنی وجود صخره های سنگی که از دسترس مردم عادی بدور است و می تواند جایی مناسب جهت استفاده کوهنوردان و صخره نوردان جهت کار و فعالیت و انجام تمرینات باشد.

    علاوه بر موارد ذکر شده وجود گونه های گیاهی متفاوت که دارای خاصیت های دارویی متفاوت است و اهالی روستا در مواردی به استفاده از آن ها مبادرت می ورزند و نیز در فصل بهار رویش اقسامی از سبزیجات وحشی که خاص منطقه بوده می تواند مورد بررسی و مطالعه کارشناسان فن واقع گیرد.

  • روستای چرمله علیا

    روستای چرمله علیا از توابع بخش مرکزی شهرستان سنقر در استان کرمانشاه، در فاصله 23 کیلومتری شهر سنقر قرار دارد. این روستا از شمال به ارتفاعات بیر وبدر واز شمال غرب به ارتفاعات پریشان محدود میشود.

    این روستا اقلیمی کوهستانی سرد و خشک دارد. آب و هوای آن در بهار و تابستان معتدل و در زمستان سرد است. بر اساس سرشماری سال 1390 جمعیت روستا 412 نفر شامل 203 نفر مرد و 209 نفر زن می باشد.

     

     

     

    چرمله علیا از روستاهای قدیمی استان کرمانشاه است و سابقه سکونت نسبتا طولانی دارد. ساختمان یک حمام قدیمی که تاریخ ساخت آن به دوره قاجاریه مربوط است، بیانگر قدمت و سابقه تاریخی این روستاست. این حمام هنوز مورد استفاده اهالی روستا است.

    مردم روستای چرمله علیا به زبان کردی سخن می گویند، مسلمان و پیرو مذهب شیعه جعفری هستند.

    اقتصاد این روستا بر فعالیت های زراعی و دامداری و مشاغلی چون تولید محصولات صنایع دستی استوار است.

    چرمله علیا از روستایی کوهستانی با بافت مسکونی متمرکز است. این روستا در دره قرار گرفته است و کوچه هایی پیچ در پیچ و نسبتا پهن دارد.

    روستای چرمله علیا به دلیل موقعیت طبیعی و اقلیم مناسب، مناظر و جلوه های جذاب کم نظیری دارد. ارتفاعات بدر و پریشان به خصوص در بهار و تابستان و پاییز چشم انداز زیبا و دل انگیزی دارند.

     

     

    آبشار پریشان یکی از زیباترین و دیدنی ترین آبشار های استان است که از ارتفاعات پریشان سرچشمه می گیرند. ارتفاعات پریشان در شمال غرب روستا با چشمه ساران فراوان و آبشار زیبای پریشان زیستگاه گونه های متنوع گیاهی از قبیل گیاهان دارویی گل گاوزبان، شاتره، گل سفید، شیرین بیان، گل ختمی، آویشن، خاکشیر و گون است. همچنین زیستگاه حیواناتی چون شغال، گرگ، روباه، خرگوش، کبک و تیهو می باشد. کوه بدر که صخره ای و زیباست با ارتفاع 2850 متر در شمال روستا قرار گرفته دارد و هنگامی که در فصل زمستان از برف پوشیده می شود، شکوه خاصی می یابد. در فصل بهار و تابستان نیز با رویش انواع گیاهان رنگارنگ، مناظر و چشم انداز های بسیار زیبایی در این کوه پدید می آید.

     


     

    یکی از با شکوه ترین مراسمات در این روستا، مراسم جشن سده تحت عنوان کوسه کوسه یا کوسه ناقلدی، اجرا می شود. این جشن در روزگاران قدیم مخصوص چوپانان و گله داران بوده است.

    از معروفترین بازی های ورزشی روستای چرمله علیا می توان به بازی گراز اشاره نمود. این بازی معمولا بین افراد قوی روستا و با چوب های خاصی انجام می شود و نوعی ورزش رزمی به شمار می آید.

    در میان مردم روستا ی چرمله علیا موسیقی محلی جایگاه ویژه ای دارد. در مراسم جشن و سرور و عروسی های محلی، سرنا و دهل که رایج ترین سازهای محلی شمرده می شود.

    پوشاک مورد استفاده مردم روستا، غالبا لباس کردی محلی است که با طرح ها و رنگهای متنوع و زیبا دوخته شده است.

    قالی بافی مهمترین صنایع دستی روستای چرمله علیا می باشد. مهمترین سوغات این روستا مشتمل بر انواع فراورده های لبنی از قبیل دوغ، ماست، کره و...می باشد.

    روستای چرمله علیا از طریق شهرهای همدان، اسدآباد، سنقر و قروه قابل دسترسی است.

  • روستای فش

    دهستان فش یکی از دو دهستان بزرگ شهرستان کنگاور در ده کیلو متری غرب این شهر بر سر محور ارتباطی کنگاور سنقر قرار دارد. ارتفاع آن از سطح دریا 1550 متر و آب و هوایی معتدل مایل به سرد دارد. از شمال به اسدآباد همدان و از جنوب به روستاهای تابع فش و از غرب به کوه امروله و شهرستان سنقر و کلیائی و از شرق به کنگاور متصل میشود. دهستان فش به مرکزیت روستای فش 19 روستا را تحت پوشش خود دارد.

    با توجه به آب و هوای معتدل و وجود سراب گومه خونی وسراب فش و سراب باباجان طبیعتی بسیار دل انگیز به وجود آمده که هر بیننده ای را به وجد می آورد.

     

     

     

    رود خانه هایی که از سرابها سر چشمه می گیرند عبارتند از:

    بایجان- ویسار-جوی فشخوران-جوی بلینه که همه آنها به رودخانه گاماسیاب می پیوندند. درختان و جنگلهای زیبا طراوت خاصی را به روستا داده است. بیشترین درختان موجود در این جنگلها شامل: صنوبر و درختان میوه می باشد.

    کوه های قلالولان-سر تخت-بلینه و امروله زیبایی خاصی به فش و روستاهای اطراف آن داده است. خصوصا کوه امروله که در فصل بهار سرشار از گیاهان خوراکی همچون ریواس-گنور-سیر کوهی-کول و… با نامهای محلی گوناگون است.

    طبق گفته بسیاری از قدیمی ها و آمار و اسناد نام روستای فش ابتدا ((حبش)) و برخی دیگر معتقدند ((هوش)) نام داشته است. ولی در کتابی به قلم ((خارکسی)) جغرافی دان یونانی در اواسط قرن اول میلادی نام ((هوش)) در اطراف کنگور ذکر شده است.

     

     

     

    فش پیش از جنگ نهاوند بین ایران و اعراب شهری آباد و پر زرق و برق و یکی از قطبهای تجاری مهم و مستقل از کنگاور بوده است که در آن جنگ به کلی ویران وخالی از سکنه شده بود. ولی به علت خوبی آب وهوا مجددا بومی های قبلی و ایلات مختلف از نو ساخته شد.

    به گفته بسیاری از قدیمیان زمانی فش شکارگاه خسرو پرویز بوده است و به هنگام شکار در میان نی زار ها بر اثر وزش باد نی ها به شکل یال اسب که در ان زمان پش (فش) نامیده می شد درآمده و از آن زمان شکارگاه خود را فش نامیده است.

    فش در زبان فارسی به معنی آراستگی سر و صورت و در زبان عربی به معنای یال اسب است.

    سابقه تحصیل در روستای فش به سال 1329 بر میگردد که به همت خان آن زمان مدرسه ابتدایی دایر شده است.

     

     

     

    مساحت کل روستای فش 1800 هکتار می باشد. جمعیت روستا بر اساس سر شماری در سال 1385، 1930نفر و جمعیت 19 روستای تحت پوشش دهستان فش 5612 نفر میباشد.

    شغل مردم روستا: کشاورزی-دامداری و ساخت الات موسیقی است. فش یکی از بزرگترین کانونهای ساخت آلات موسیقی خصوصا در منطقه است. یک پنجم جمعیت فعال کاری حاضر در روستای فش از این طریق امرار معاش می کنند.

    سراب فش در هر ثانیه 400 لیتر و سراب گومه خانی در هر ثانیه 200 لیتر آب دارد.

    روستای فش در زمینه فرهنگی مذهبی حرف اول را در شهرستان می زند. در روز 12محرم مراسم تعزیه ای که شرح حال عاشورا است برگزار می گردد .مردم از شهرستان کنگاور و روستاها و شهرستان های اطراف برای دیدن مراسم عاشورا به فش می آیند و نهار را مهمان اهالی روستا هستند. این مراسمات در جوار امامزاده سید جمال الدین از نوادگان امام ششم برگزار می گردد.

    زبان مردم روستا لری و لکی و مذهب آنها شیعه و اهل حق می باشد.

  • روستای شمشیر

    روستای کوهستانی شمشیر، یکی از روستاهای هدف گردشگری از توابع بخش مرکزی شهرستان پاوه در استان کرمانشاه، در 5 کیلومتری شهر پاوه و 120 کیلومتری کرمانشاه قرار دارد. این روستا از شمال و شمال غرب به کوه سر برده، از غرب و جنوب غرب به کوه سرپاسارد، و از شرق به کوه قاقران محدود می شود. ارتفاع شمشیر از سطح دریا 1780 متر است و اقلیمی معتدل و خشک دارد. آب و هوای آن در بهار و تابستان ملایم و مطبوع و در زمستان سرد و خشک است، رودخانه چم شارا درجنوب این روستا جریان دارد.

    روستای شمشیر قدمتی طولانی دارد و گویا نام قبلی اش شش میر به معنای شش امیر و خان بوده است.

    مردم روستای شمشیر به زبان کردی و با لهجه جافی صحبت می کنند، مسلمانان پیرو مذهب تسنن هستند. بر اساس سر شماری سال 1385 جمعیت روستا، 3000 نفر بوده است. درآمد اکثر مردم روستا از فعالیت های کشاورزی، دامداری و باغداری تامین می شود. تعدادی از ساکنین روستا در بخش خدمات و تولید صنایع دستی فعالیت دارند. جاجیم بافی، موج بافی و گیوه بافی، توپدوزی از صنایع رایج این روستاست.

     

     

     

    شمشیر، روستایی کوهپایه ای با بافت مسکونی متمرکز است که اکثر خانه های آن در یک طبقه و با سقف های مسطح و به صورت پلکانی ساخته شده اند، به طوری که سقف یک خانه حیاط خانه دیگر است. مصالح به کاررفته دراکثر خانه های روستایی شامل سنگ، آجر، گچ و چوب است. در روستای کوهستانی شمشیر جاذبه های طبیعی و متنوعی وجود دارد که هریک ویژگی های جالب توجهی دارند.

    رودخانه پر آب گلال که درجنوب روستای شمشیر جریان دارد، از ارتفاعات شاهو در مجاورت قرار دارد. این ارتفاعات از جنوب شرق روانسر آغاز و به صورت دیواره ای به هم پیوسته تا مرز ایران و عراق ادامه می یابد. این ارتفاعات مرز طبیعی میان استان کرمانشاه و کردستان است، مناظر طبیعی بسیار زیبا و بدیعی دارد.

    در اطراف و داخل روستا باغ های انبوه و گسترده ای وجود دارد، که چشم انداز آنها در بهار و تابستان بسیار زیبا و دلنواز است. این باغهای سرسبز و زیبا همراه با چشمه ساران فراوان، فضای بسیار دلپذیری را برای گذراندن اوقات فراغت گردشگران فراهم نموده است، در سه کیلومتری روستای شمشیر تفرجگاه جنگلی چم شارا واقع شده است، که از زیباترین پارک های جنگلی منطقه به شمار می روند. این جنگل زیبا واجد جاذبه های فراوان و ارزشمند گردشگری و طبیعت گردی است.

     

     

     

    منطقه جنگلی درک در4 کیلومتری روستا واقع شده که درختان انبوه بلوط و بادام کوهی و چشمه سار های زیبا از ویژگی های این تفرجگاه جنگلی است. باغ خدا ویس در داخل روستا، با برخورداری از فضای مناسب و درختان متنوع میوه و نیز تفرجگاه مروین در 3 کیلو متری روستا، ازجاذبه های طبیعی روستای شمشیر به شمار می رود.

    انواع گیاهان خودروکنگر، آویشن، شیرین بیان، گل گاوزبان، ریواس، گون درطبیعت بکر وزیبای این روستا مشاهده می شوند که خواص دارویی و درمانی دارند.

    مردم این روستا در اعیاد بزرگ مذهبی مانند عید فطر و عید قربان پس از ادای نماز به طور جمعی به دیدار اقوام وآشنایان می روند.

    در میلاد حضرت محمد ­(ص) با برگزاری جشن و سرور به مولودی خوانی و دف زنی می پردازند. ذکر و نیایش دراویش، از دیگر مراسم ویژه این روستاست. مردم روستای شمشیر بخصوص جوانان در اوقات فراغت به اجرای انواع بازیهای محلی بومی می پردازند. مهمترین این بازیها گرزان-گردوبازی-هفت سنگ-جوراب بازی-چوله بان سرکی و قیل و بردان می باشد.

     

     

     

    از مهمترین صنایع دستی و هنری مردم بویژه زنان روستا می توان به جاجیم بافی، موج بافی، گیوه بافی و توپ دوزی اشاره داشت.

    از رایج ترین آلات موسیقی در روستای شمشیر شمشال است. برخی رقص های محلی در این روستا رایج است که مهم ترین آن ها هل پرکه نام دارد. مردم روستای شمشیر اکثرا لباس محلی بر تن دارند و از معروف ترین غذاهای محلی روستای شمشیر می توان به کلانه، کولیره، قیسی و رون،کنگر آبگوشت، ترخینه و آش دوغ اشاره کرد.

    این روستا در 10 کیلومتری پاوه قرار دارد، جاده منتهی به این روستا آسفالت و مناسب می باشد. این روستا دارای آب و برق ، مرکز بهداشت، مدرسه، مخابرات، شورای اسلامی روستا و دهیار می باشد.

  • روستای خانقاه

    روستای خانقاه از توابع بخش مرکزی شهرستان پاوه در استان کرمانشاه،در3کیلو متری شهر پاوه و120 کیلومتری کرمانشاه قرار دارد. این روستا به وسیله کوه های دالانی و آتشگاه محصور شده است.

    روستای خانقاه در یک ناحیه کوهستانی استقرار یافته و آب و هوای آن در بهار و تابستان ملایم و مطبوع و در زمستان سرد است. پیدایش روستای خانقاه را که در محدوده شهر قدیمی پاوه قرار دارد، به دوره یزدگرد سوم ساسانی نسبت می دهند. قلعه و دژ عصر ساسانی در نزدیکی شهر پاوه و پیوستگی تاریخی آبادی های آن به شهر قدیمی، پاوه این حدس و گمان را تقویت کرده است. بنای قدیمی بنام حوضخانه در داخل این روستا نشانه دیگری از قدمت تاریخی این روستاست.

    مردم روستای خانقاه به زبان کردی و با لهجه هورامی سخن می گویند، مسلمانند واکثریت آنها مذهب تسسن دارند.

     

     

     

    براساس سرشماری در سال 1385، جمعیت این روستا 1900 نفر بوده است. درآمد اکثر مردم این روستا از طریق فعالیت های زراعی، دامداری، باغداری و امور خدماتی تامین می شود و گروهی از روستاییان نیز در تولید صنایع دستی اشتغال دارند. روستای خانقاه در محدوده کوهستانی استقرار یافته و بافتی متمرکز دارد. خانه های این روستا در شیبی ملایم و به شکل پلکانی ساخته شده اند، به طوری که بام یک خانه حیاط خانه دیگر است و اکثر خانه ها دو طبقه است.

    کوچه های روستا با درختان سرسبز و بلند بویژه در فصول بهار و تابستان مسیرهای دلگشایی هستند که عبور از آنها خستگی را می زداید و نشاط و شادابی را جایگزین می سازد.

    روستای خانقاه به دلیل برخورداری از آب و هوای معتدل، معماری پلکانی، خانه های سنتی، مناظر و چشم اندازهای کم نظیر، پتانسیل های گردشگری مناسبی دارد. به همین دلیل در فصول بهار و تابستان گردشگران زیادی به این روستا سفر می کنند.

     

     

     

    برخی از جاذبه های گردشگری این روستا عبارتند از:

    چشمه شلم ناو از کوهستان های اطراف سرچشمه می گیرد و اراضی روستا و باغات آن را مشروب می سازد. در فصل بهار درختان بلند، گل های وحشی، گیاهان دارویی و رنگارنگ فضایی بدیع و منحصر به فرد را به وجود می آورد.

    کوه دالانی با 2564 متر ارتفاع در زمستان از برف پوشیده می شود و شکوه و عظمت خاصی می یابد.کوه دالانی محیطی جذاب و دلنشین برای دوستداران طبیعت و کوه نوردان است.

    کوه آتشگاه در مقابل روستای خانقاه قرار دارد که با فرا رسیدن فصل بهار با پوششی زیبا و رویایی از درختان بلوط بلند، گل های وحشی و...چشم هر بیننده ا ی را به خود خیره می کند.

    جنگلهای زیبای بلوط و باغات اطراف روستا طراوت و زیبایی وصف ناپذیری را به این روستا بخشیده است. رودخانه خانقاه از میان روستا میگذرد و در اطراف آن درختان بلند و باغات سرسبز میوه فضایی دلپذیر ایجاد کرده اند.

     

     

     

    معماری پلکانی این روستا از مهمترین جاذبه های گردشگری این روستا به شمار می رود که مانند مامنی دنج و آرام در میان درختان بلند و باغات انبوه و گسترده قرار گرفته است.

    بنای زیارتگاه باواشیخ حسن یکی دیگر از جذابیت های روستای خانقاه است. بنای این روستا از سنگ وچوب و خشت است و از مکان های زیارتی و مورد احترام روستاییان است.

    حوضخانه قدیمی از دیگر بنا های ارزشمند روستای خانقاه است که از دلیل ساخت و قدمت آن اطلاعات دقیقی در دست نیست.

    در این روستا نیز مانند سایر روستاها در اعیاد مذهبی جشن و سرور به پاست عمدتا در این مراسمات دراویش به مولودی خوانی و مراسم ذکر و سماع می پردازند.

    از جمله بازی های متداول در روستای خانقاه میتوان به کلاورفانکه، اختران، گورا، خزلوکه اشاره کرد.

    موسیقی در میان مردم روستای خانقاه جایگاه ویژه ای دارد به طوری که مراسم ذکر و سماع دراویش نیز با موسیقی اجرا می شود. در مراسمات عروسی و شادی موسیقی این روستا ریتمی شاد و طربناک به اجرا در می آیند. مهمترین آلات موسیقی در این روستا شمشال و دف است.

    پوشاک مورد استفاده این روستا غالبا لباس محلی کردی است.

    از مهمترین غذاهای رایج روستای خانقاه می توان به کلانه و بژی برساق اشاره کرد. از مهمترین صنایع دستی و هنری که در میان اهالی این منطقه رواج دارد بافت انواع قالی و گیوه است.

    روستای خانقاه در2 کیلومتری شهر پاوه واقع شده است و جاده آسفالت دارد.

  • روستای پیران

    روستای پیران از توابع بخش مرکزی شهرستان سرپل ذهاب است. این روستا از شمال شرق به کوه بان زرده، از جنوب به کوه پلتوی کری محدود میشود. آب و هوای ان معتدل و گرم است. رودخانه پر آب و زیبای الوند در جنوب این روستا جریان دارد.

    شهرستان سرپل ذهاب که در محدوده جغرافیایی استان کرمانشاه قرارگرفته قدمت طولانی دارد. نزدیکی روستای پیران به این شهر پیوستگی قدمت و پیشینه تاریخی ان را نشان میدهد. مردم روستای پیران به زبان کردی به لهجه کلهر سخن میگویند. مسلمان و اهل تسنن هستند.

     

     

     

    طبق سر شماری سال 1385 جمعیت روستا 700 نفر بوده است. درآمد مردم روستا از طریق فعالیت های زراعی، دامداری و باغداری تامین میشود. مهمترین فراورده های دامی روستا شامل: گوشت، پشم گوسفند و انواع لبنیات و روغن حیوانی است.

    روستای کوهپایه ای پیران بافت مسکونی متمرکز دارد. عبور نهراب از میان کوچه های قدیمی همراه با درختان چنار، تبریزی و گردو که روستا را در بر گرفته، جلوه زیبا به روستا بخشیده است. جنگل های انبوه و متراکم درختان بلند و زیبای چنار و تبریزی و گردو و انجیر چشم اندازهای بسیار زیبا و مساعد جهت گذراندن اوقات فراغت فراهم نموده است. آبشار بلند پیران و چشمه های جوشان در کنار درختان کهنسال و گیاهان خودرو در اطراف انها جز مناظر بدیع روستا به شمار میرود.

     

     

     

    از مهمترین مراسماتی که در این روستا برگزار می شود، می توان به مراسم مولودی خوانی در ماه ربیع الاول که ویژه دراویش اهل حق میباشد اشاره کرد. این مراسم همراه با اجرای موسیقی عرفانی میباشد. عید فطر و عید قربان نیز از اعیاد بزرگ این روستا است که همراه با سرور و جشن و شادمانی این مراسمات را اجرا می کنند. در میان مردم روستا انواع بازی های بومی و محلی نیز رایج است که معروفترین انها هچان و قاوقاوان است.

    از انواع موسیقی مقامی رایج روستا می توان به همنوازی ساز و دهل اشاره کرد. در جشن های عروسی نیز استفاده از انواع سازهای ضربی و اجرای ترانه ها و اوازهای محلی رواج دارد. در بیشتر مناطق کردنشین از جمله روستای پیران از لباس های محلی کردی با طرح و رنگهای متنوع استفاده می شود.                    

    ازعمده ترین غذاهای این روستا می توان به بامیه و تماته، بامیه بادمجان اشاره کرد. از مهمترین صنایع دستی این روستا انواع گلیم با طرح های کردی را نام برد.

    سوغاتی عمده این روستا شامل انجیر، گوجه سبز و سایر محصولات تولیده شده در روستا است. روستای پیران از طریق شهرهای قصرشیرین، سرپل ذهاب، کرند غرب، گیلان غرب از استان کرمانشاه قابل دسترسی است.

    این روستادارای دهیاری-خانه بهداشت و شرکت تعاونی روستایی می باشد.

  • روستای سراب هرسم

    روستای سراب هرسم یکی از روستاهای هدف گردشگری دهستان هرسم، بخش حمیل، شهرستان اسلام آباد ودر 95 کیلومتری استان کرمانشاه می باشد و دارای چشمه سار های زیبا و خودجوش و یک تالاب منحصر به فرد پوشیده از گلهای نیلوفر میباشد،که آن را سراب هرسم می نامند. اطراف سراب را درختان ارجن، بلوط و کیکم پوشیده شده است، طبیعت بکر روستا کوه های مصفا،تپه ماهور های به هم پیوسته، القا کننده آرامشی خاص می باشند.

    کوه های سراب پنجه بانه ازجاذبه های ورزشی این ناحیه است که در فصل زمستان قلل برف گیر آن منظره ای جذاب ایجاد کرده است.

     

     

     

    فاصله این روستا تا کانون شهری اسلام آباد غرب 46 کیلومتر و تا شهر حمیل 11 کیلومتر و در مسیر جاده ارتباطی کرمانشاه-خوزستان واقع شده است. این روستا مدخل ورودی کرمانشاه از جنوب میباشد.

    سراب هرسم یکی از سراب های زیبای شهرستان اسلام آبادغرب می باشد، که چشمه های آن با آب فراوان در پایین ترین نقطه کوه جاری است وجود یک سد بند زیبا و تماشایی، وجود آبزیان زیاد، گل های نیلوفر در داخل آب و با توجه به قرار گرفتن در مسیر زیارتی زوار امامزاده محمد(شاهزاده محمد) برای مسافران جهت اطراق مکان مناسبی است.

     

     

     

    وجود صد هکتار زمین آبی و دو هکتار باغات چهره روستا را در فصول سال سبز و تماشایی نموده است.

    روستای سراب هرسم از نوع روستاهای کوه پایه ای با بافت متمرکز است و اهالی روستا با انسجام خاصی در کنار یکدیگر زندگی میکنند. از نقاط دیدنی روستای هرسم مرقد مطهر امام زاده حسن(ع) است. ایشان از نوادگان امام حسن مجتبی(ع) می باشد که در طول سال پذیرای محبان و دوستداران خاندان نبوت و امامت می باشد.

    در همین منطقه در قله کوه هرسم سنگ برجسته ای به شکل مار نقش بسته است که ( کل مار) معروف است.

    از مراسمات دیدنی این روستا همراه با موسیقی است از جمله سازهای مرسوم سورنا و دهل را نام برد.

    غذا های محلی روستا: عدس پلو، آش کشک، چلوگوشت، برگ قیسی، ترخینه، کشک و دوغ، پنجه کیشی، ماسوا و... می باشد.

     

     

     

    مکان های اصلی و جاذبه های پیرامونی طول مسیر :

    مکان ها و شهرهای اصلی مسیر: ماهیدشت، تنگه مرصاد؛ اسلام آباد –حمیل-روستای سراب هرسم.

    فرهنگی: یادمان دفاعمقدس تنگه مرصاد-درختان مقدس.

    مناظرطبیعی: جنگلهای چهار زبر، دشت ماهیدشت و حسن آباد، سیاه خور،سد و سراب شیان.

    سایر: جنگهای داربادام و زواره کوه، آتشکده شیان، تنگ شوان، کوچ عشایر.

    آداب و رسوم: آداب و رسوم این روستا شبیه دیگر روستا های توابع شهرستان اسلام آباد غرب می باشد.

    از بازیهای محلی میتوان این بازیها را نام برد: جوزان، حریم و حری، زران، قولان، کلاه روانکی، گت گت، پلان، خط خطان.

    خدمات رفاهی: وجود مخابرات، مرکز بهداشت، نانوایی و چندین مغازه و سوپر مارکت و تعداد زیادی کبابی و رستوران و مکانیکی و... می تواند خدمات ارزنده ای برای مسافرین باشد.

     

     

  • روستای سرخه دیزه

    روستای سرخه دیزه از توابع بخش کرند شهرستان اسلام آباد غرب استان کرمانشاه، در فاصله 25 کیلو متری شهر سرپل ذهاب،30 کیلومتری کرندغرب و 125 کیلومتری کرمانشاه قرار دارد.

    این روستا از شمال به کوه بانه ریزه و از غرب به کوه نوار و از جنوب غرب به کوه گورجو تاریک محدود می شود. اقلیمی معتدل و خشک دارد. آب و هوای آن در بهار و تابستان معتدل و در زمستان سرد و خشک است.

    سرخه دیزه از روستاهای قدیمی استان کرمانشاه است. قلعه سرخه دیزه در کنار روستا واقع شده از آثار دوره ساسانی است و بیانگر قدمت طولانی روستاست.

     


     

     

    مردم این روستا به زبان کردی و به لهجه گورانی صحبت می کنند و مسلمان هستند. اکثر مردم سرخه دیزه پیرو اهل حق و بخشی نیز پیرو مذهب شیعه جعفری می باشند.

    بر اساس سر شماری سال 1390، روستایی روستا ی سرخه دیزه 54 خانوار و 211 نفر جمعیت دارد.

    در آمد اکثر مردم این روستا از فعالیت های کشاورزی و دامداری و باغداری تامین می شود بخشی از مردم این روستا به فعالیت های خدماتی و تولید صنایع دستی اشتغال دارند و قالی عمده ترین محصول صنعت دستی این روستا است.

     

     

     

    روستای زیبای سرخه دیزه که در یک محدوده کوهستانی استقراریافته، بافت مسکونی متراکمی دارد. اطراف روستا را جنگل های انبوهی فرا گرفته است و خانه های روستایی از مصالح بومی ساخته شده است.

    روستای سرخه دیزه به دلیل استقرار در کوهپایه و اقلیم معتدل، مناظر و جلوه های طبیعی منحصر به فردی دارد. طبیعت زیبا و پوشش جنگلی اطراف آن، در بهار چشم هر بیننده ای را به خود خیره و حیرت زده می کند.

    روستای سرخه دیزه از اطراف به کوهستان محدود شده است. دامنه این کوه ها از درختان کهنسال بلوط، ارژن و زالزالک وحشی پوشیده شده است. در فصل زمستان نیز برف کوهستان چشم انداز زیبایی را پدید می آورد. دره های عمیق ماران نیز جز مناظر بسیار جذاب این روستا ست.

    از دیگر جاذبه های طبیعی روستای سرخه دیزه دیوارهای بلند صخره ای است که در میان آنها جریان آب عبور کرده و پوششی سر سبز و خرم به وجود آورده است. منطقه جنگلی اروند چوب و انارک با گیاهان دارویی گل گاوزبان، گل سفید، تلخ بیان، گون و ریواس پوشیده شده است. همچنین دشت های پر از شقایق از دیگر زیبایی های این روستاست.

     


     

     

    گونه های جانوری کبک، شغال، گرگ، روباه و خرگوش از دیگر دیدنی های این روستاست.

    در فصل کوچ نیز که عشایر از مناطق اطراف کرمانشاه به ارتفاعات و مراتع روستای سرخه دیزه کوچ می کنند، با بر پا کردن چادرهای خود در اطراف روستا، جلوه های بسیار دیدنی پدید می آورند. از مهمترین ویژگی ها و مراسم خاص مردم سرخه دیزه مراسم «خاوند کار» در سه روز از 18 تا 21 آبان ماه می باشد که با نذر و نیاز مردم و قربانی کردن همراه است.

    مراسم تنبور نوازی در جمخانه روستا نیز بسیار جالب توجه است که در اکثر مواقع سال برگزار می شود. در میان بازی های متداول می توان به: گرزان، توپان، زرمشتکی، کوشان، کورکور، هفت سنگ، سولان و خزلوله اشاره کرد.

    رایجترین موسیقی روستا نواختن مقامات سنتی تنبور، سرنا و دهل و همچنین موسیقی آوازی هوره است.

    پوشاک مردم این روستا محلی و کردی است. از انواع غذاهای متداول می توان به آبگوشت، خورشت قیمه، قورمه سبزی، شوراونول و نخوونژی آو اشاره نمود.

    روستای سرخه دیزه از طریق شهرهای اسلام آباد غرب،کرندغرب، سرپل ذهاب و قصر شیرین قابل دسترسی است.

     

  • روستای حریر

    روستای«حریر» از توابع بخش کرند شهرستان اسلام آباد غرب در استان کرمانشاه در 5 کیلو متری شهر کرند غرب، 37 کیلومتری شهر اسلام آباد و100 کیلومتری کرمانشاه قرار دارد. این روستا از شمال به دهستان بیونیج، از شمال غرب به دهستان بان زرده، از شمال شرق به دهستان کوران، از شرق به دهستان حومه شمالی، از جنوب شرقی به دهستان حومه و از غرب وجنوب غربی به شهرستان سرپل ذهاب محدود می شود.

    روستای حریر در محدوده کوهستانی غرب استان کرمانشاه استقرار یافته است. آب وهوای این روستا در بهار و تابستان معتدل و در زمستان سرد است. رودخانه حریر از کنار این روستا می گذرد.

    قدمت روستای حریر به گفته مردم روستا به دوران حکومت نادر شاه افشار می رسد، بنای امام زاده سید رضا نشانگر قدمت طولانی این روستا است.

     


     

     

    مردم حریر به زبان کردی و با لهجه گورانی سخن می گویند. مردم این روستا مسلمان واکثرا پیرو اهل حق می باشند و بخشی نیز پیرو مذهب شیعه جعفری و اهل تسنن هستند.

    بر اساس سر شماری سال 1390 این روستا دارای 213 خانوار و900 نفر جمعیت داشته است. درامد اکثر مردم روستای حریر از فعالیت های کشاورزی و دامداری تامین می شود و گروهی نیز در بخش خدمات و تولید صنایع دستی اشتغال دارند.

    روستای کوهستانی حریر در شیبی ملایم استقرار یافته و بافتی متمرکز دارد. خانه های روستاییان غالبا دو طبقه است و حالت پلکانی آن چشم انداز زیبایی به روستا بخشیده است.

    روستای حریر به دلیل برخورداری از موقعیت طبیعی و اقلیمی مطلوب، مناظر و جلوه های منحصر به فردی دارد. مراتع حاصلخیز و سرسبز روستا، به خصوص با چشم اندازهای کوهستانی در فصول بهار، تابستان و پاییز، زیبایی های شگفت انگیز و جلوه های جذابی پدید می آورند.

     

     

     

    یکی از چشم اندازهای بسیار زیبای روستا، مناظر اطراف سراب حریر (سراب سید رضا بیک) می باشد، که از درختان بلند، گیاهان و گل های وحشی پوشیده شده است. روستای زیبای حریر مشرف به کوهستانی است که دامنه آن را گیاهان درختچه های کوتاه و زمین های زراعی و مرتعی پوشانیده و مناظر زیبایی را به وجود آورده است. در بالا دست روستای حریر چشمه ای با آب زلال می جوشد. در روستا درخت کهنسال و تنومندی وجود دارد،که برای روستاییان بسیار مقدس و قابل احترام است. برخی مردم سالخورده این روستا قدمت این درخت را به 150سال پیش می دانند. در داخل و اطراف روستا انواع درختان بلوط،کیکم، بادام کوهی، زالزالک، انواع گیاهان دارویی وجود دارند. این روستا زیستگاه گونه های مختلف جانوری چون کبک، روباه، خرگوش و گرگ می باشد.

    مردم روستای حریر در اعیاد بزرگ ملی و مذهبی به جشن و سرور و در سوگواری ها به عزاداری می پردازند. یکی از مراسم جالب این روستا بر پا کردن آتش و آتش بازی در روز اول بهمن ماه است که به نوروز کرد معروف است.

    محصولات کشاورزی و فراورده های دامی، گندم، جو، نخود و عدس و گوشت گاو، گوسفند، شیر، پنیر، روغن حیوانی، انگور و بادام می باشد.

     


     

     

    مراسم و آیین های مذهبی : مراسم سه روزه ی روزه از 18 تا 21 یا 21 تا 24 آبان ماه.

    مراسم آتش بازی در اول بهار معروف به نوروز کرد مراسم عید یاران.

    آواهای متداول : مقامات سنتی تنبور درحین تنبور نوازی، ساز و دهل در مراسم عروسی، موسیقی آواز هوره در اکثر مواقع.

    ورزشهای محلی و قدیمی در روستا: گرزان، چوتوپ، خومان شارکی، قاواتان، گردکان بازی، قل قلان، قمچان.

    نوع غذاهای محلی قابل ارائه به گردشگران: نواله، خورشت فسنجان، قیمه و سبزی، گوشت کوتیای، کوفته، خورشت آلو، کنگر و ترخینه می باشد.

    سوغات های محلی روستا: انگور، گردو، نخود، روغن حیوانی، ماست و کره.

    زمان بازدید از جاذبه های گردشگری: فصول بهار و تابستان مناسب می باشد.

    مکانها و شهر های اصلی مسیر: ماهیدشت، تنگه مرصاد، اسلام آباد، دالاهو.

    مکان های طبیعی: جنگلهای چهار زبر، سیاه خور، زواره کوه، طبیعت اطراف در مسیر جاده به دالاهو .

    سایر: کشاورزی باغات انگور، مراسمات مذهبی روستا، سراب سید رضا بگ، چشمه آب، غار های اطراف روستا به نامهای غار صادق خان راه، غار پله شرف و غار علی ویس در ضلع شرقی روستای هدف گردشگری حریر قرار دارد.

  • روستای شالان

    روستای شالان از توابع بخش کرندغرب شهرستان اسلام ‏آبادغرب در استان کرمانشاه است.
    این روستا در 23 کیلومتری شهر سرپل ذهاب، 33 کیلومتری کرندغرب و 140 کیلومتری کرمانشاه واقع است و از شمال و شمال‌شرقی به ارتفاعات دالاهو از جنوب شرقی به ارتفاعات بانه ‏ریز و از جنوب به ارتفاعات زنگ علیان محدود می ‏شود.

    ارتفاع روستای شالان از سطح دریا 1070 متر است، آب و هوای آن در فصول بهار و تابستان نسبتاً خنک و در پاییز و زمستان سرد و برفگیر است. رودخانه پرآب الوند در جنوب روستا جریان دارد.

    روستای شالان دارای پیشینه کهن تاریخی است. وجود آثار و بقاع متبرکه همانند زیارتگاه مسجد عبدالله بن عمر، بابا یادگار، مقبره ابودجانه، مقبره باباشیخ، مقبره شیخ بایزی و همچنین مقبره بابافقی نشان‏گر قدمت و سابقه تاریخی این روستا است.

    بسیاری از بناهای آرامگاهی این روستا در دوره صفویه و به دستور شاه عباس احداث گردیده و در دوره قاجاریه مرمت شده‌‏اند. مردم روستای شالان به زبان کردی با لهجه کلهر سخن می‏ گویند، مسلمان و پیرو مذهب تسنن هستند.

     

     

     

    دامداری، زراعت، پرورش زنبور عسل، جنگلداری و باغداری از اهم فعالیت‏های اقتصادی مردم این روستا می‏ باشد. تولید محصولات و فرآورده‏های لبنی مانند کره محلی، کشک، روغن حیوانی و عسل در این روستا رواج دارد.

    انجیر، گردو، انار و هلو از عمده‏ترین محصولات سردرختی باغات شالان محسوب می‏‌شوند. گندم و جو نیز در این روستا کشت می ‏شود. در روستای شالان صنایع دستی نیز رواج دارد و گروهی از مردم به ویژه زنان به تولید آن اشتغال دارند.

    روستای کوه‌پایه‏‌ای شالان بافت مسکونی متراکم دارد. معماری خانه‏های روستاییان به نحوه معیشت و نوع فعالیت آنان بستگی دارد. فضاهای خانه‏ ها را اتاق‏های استراحت و پذیرایی، سرویس بهداشتی، انبار و تنورخانه تشکیل می‏ دهد.

    سقف خانه‏ ها مسطح است و با تیرهای چوبی و اندود کاه‌گل و یا قیروگونی پوشیده شده ‏اند و غالباً دارای ایوان می ‏باشند. مصالح به کار رفته در خانه‏ های قدیمی شامل سنگ، آجر، گچ، چوب، خشت و گل است. اما خانه ‏های جدید با مصالح سیمان، آهن، آجر و گچ ساخته می ‏شوند.

    شرایط آب و هوایی مناسب، در پیرامون روستا مکان‏‌های بسیار زیبای طبیعی و تفریحی به وجود آورده است. درختان بسیار بلند و پوشش سبز گیاهان مرتعی، چشمه‏ ها و سرچشمه رودهای کوچک در کوهستان‏های اطراف روستا، نواحی تفریحی و طبیعی منحصر به فردی را ایجاد کرده‏ اند.

    در دو سوی بستر رودخانه الوند، که در جنوب روستا جریان دارد، تفرجگاه‏ هایی با چشم‏ اندازهای زیبا پدید آمده که محل رویش انواع گیاهان دارویی، مرتعی و گل‏های وحشی رنگارنگ است و به زیستگاه پرندگان و جانوران آبزی تبدیل شده ‏اند.

    جنگل‏‌های انبوه و گسترده گردو، انار و انجیر کوهی اطراف روستا، از تفرجگاه‏ های زیبا و کم‏ نظیر روستاست، که مورد توجه مردم استان کرمانشاه قرار می‏ گیرند.

     

     

     

    در کنار مزارع روستا، ارتفاعات صخره ‏ای دالاهو قرار گرفته که بلندترین قله آن 2250 متر ارتفاع دارد. سراسر این ارتفاعات را جنگل‏‌های انبوه و مراتع سرسبز و خرم فرا گرفته است. این ارتفاعات در اکثر مواقع سال از برف پوشیده می ‏شود

    مناظر طبیعی و پوشش جنگلی ارتفاعات دالاهو با چشم‏اندازهای زیبا و کم‏ نظیر، یکی از جاذبه‏‌های طبیعی روستای شالان است در 4 کیلومتری روستای شالان آبشار زیبای پیران و ویرانه‏ های قصر یزدگرد قرار دارد که قدمت آن به دوران ساسانی می‏ رسد.

    این اثر تاریخی مهم در یکی از بلندترین ارتفاعات قرار گرفته و اطراف آن را حصاری با برج‏های نیم دایره‏ ای شکل در برگرفته است. این برج‏ها در فاصله 6 تا 16 متری یکدیگر قرار دارند.

    در 9 کیلومتری روستا بنای سنگی مستطیل شکلی قرار دارد که به طاق‏گرا معروف است. این بنای سنگی فضای ایوان مانندی است که دیوارهای داخلی آن از لاشه‏ های سنگ و ملات گچ ساخته شده است.

    ارتفاع بنا از سطح زمین 7/11 متر و عرض دهانه طاق 10/4 متر و عمق بنا 10/3 متر است. دیوارهای داخلی بنا با اشکال هندسی منقوش طراحی و اجرا شده است.

    در 5 کیلومتری روستای شالان مقبره ابودجانه منسوب به دوره سلجوقیان واقع شده است. گفته می‏‌شود که این مقبره به سماک‏بن خوشه از طایفه اوس و از نزدیکان سعدبن عباده تعلق دارد که در جنگ‏های بدر و احد از یاران پیامبر (ص) بوده است.

     

     

     

    زیارتگاه بابا یادگار در 10 کیلومتری روستای شالان، در دامنه کوه دالاهو واقع شده است. روی این بنا که به صورت مربعی کوچک است، گنبد مخروطی شکلی قرار گرفته و قسمت‏‌های داخلی و خارجی آن با ملاط گچ اندود شده است.

    این آرامگاه در میان اهل حق جایگاه بسیار والایی دارد. مسجد عبدالله بن عمر که از مساجد باشکوه صدر اسلام در ایران است، در 2 کیلومتری روستای شالان قرار دارد. این بنا روی بقایای بنایی ساخته شده است که به دوران قبل از اسلام تعلق داشته است.

    مسجد روستا مستطیل شکل است و شبستان آن 8 ستون دارد که در 2 ردیف موازی قرار گرفته ‏اند. محراب این مسجد برخلاف سایر مساجد، از دیوار چوبی بیرون نیامده بلکه به وسیله گچ‏بری به دیوار مسجد الحاق شده است.

    منبر مسجد 5 پله دارد که پشت به محراب ساخته شده است. مناره مسجد بعدها در قسمت جنوب غربی بام مسجد ساخته شده و در بالای آن گنبدی مخروطی شکل قرار دارد. معماری این مسجد بسیار زیبا و منحصر به فرد است.

    مقبره‏ های شیخ بایزی و باباحقی در 5 کیلومتری روستا قرار دارد و از دیگر آثار مذهبی و تاریخی روستای شالان هستند. از مهم‏ترین مراسم و آیین ‏های سنتی این روستا، برافروختن آتش در چهارشنبه آخر سال (چهارشنبه سوری) روی بلندی‏های مشرف به روستا و همچنین مراسم سیزده بدر و رفتن به دامان طبیعت در آخرین روز نوروز است. همچنین در دوازدهم ماه ربیع‏ الاول در این روستا مولودی‏ خوانی توسط دراویش اهل حق برگزار می‏ شود.

     

     

     

    مردم روستا در اوقات فراغت به اجرای بازی‏های محلی می ‏پردازند که معروف‏ترین آن‏ها گرزان است. این بازی 8 نفر بازیکن دارد که بازیکنان در مربعی که بر روی زمین ترسیم می ‏شود قرار می‏‌گیرند.

    در وسط این مربع چاله‏ای قرار دارد که چهار گرز در داخل چاله قرار می‏ دهند. سپس چهار نفر در خط دفاع به حفاظت از گرزها می‏ پردازند و چهار نفر که در خارج از مربع هستند برای تصرف گرزها به افراد داخل مربع حمله می‏ کنند.

    چنانچه موفق به تصرف گرزها شوند به حمله خود با گرز ادامه می‏ دهند و افراد مدافع آن‏ها را از خود دور می‏ کنند. سایر بازی‏ها عبارتند از قاوقاوان و توقا.

    از مهم‏ترین صنایع دستی و هنری روستای شالان به جاجیم، موج، گیوه و توپ‏دوزی می ‏توان اشاره کرد.

    موسیقی در میان مردم روستای شالان مانند سایر نقاط کردنشین اهمیت فراوانی دارد و استفاده از شمشال و دف در اجرای مراسم مذهبی بسیار متداول است. شمشال نوعی ساز بادی از جنس فنر است که به نی شباهت دارد، این ساز با نوایی سوزناک و گیرا نواخته می‏ شود.

    پوشاک مورد استفاده مردان روستای شالان عبارتند از سربند، کلاه، عرق‏چین، کوله بال، قبا، سمخه، شال، سلته، جافی، جوراب و گیوه و پوشاک زنان این روستا نیز شامل سربند، زیرپوش، کلنجه، پیراهن، یل، قبا، روپوش و جافی است.

    از انواع غذاهای متداول روستا می ‏توان به شلم اشاره کرد که ترکیبی از آب انار، گندم نیمکوب، سبزیجات معطر و مغز گردو است. کولیره نیز نوعی نان محلی مرکب از آرد گندم، جو و ذرت است که روی ساج پخته می ‏شود. همچنین قیسی که ترکیبی از نخود، آب گوجه فرنگی، پیاز و کمی برنج است، یکی دیگر از غذاهای محلی روستای شالان است.

     

  • روستای کندوله

    روستای کندوله از توابع بخش دینور شهرستان صحنه کرمانشاه، که در 52 کیلو متری شهر صحنه و 75 کیلو متری مرکز استان (کرمانشاه) قرار گرفته است. این روستای زیبا از شمال به کوه کوله بزرگ، از شمال غربی به کوه خره سیاه و از جنوب به کوه پیرافتاب محدود می شود.

    روستای کندوله در ناحیه کوهستانی استقرار یافته است. آب و هوای کندوله معتدل و کوهستانی است.

    برخی بناهای روستا را به آل بویه نسبت می دهند، گفته می شود این محل در اصل مکان قلعه رکن الدوله بوده است که بعدها به صورت کندوله درآمده است. این نام در تلفظ محلی کنوله نامیده می شود. بنا به روایتی دیگر «کند» در زبان ترکی به معنای ده است و چون این ده مرکز حکومت (الدوله) بوده است پس به اختصار به کندوله تغییر یافته است.

     

     

     

    بناهای امامزاده پیرافته، قلعه مردان و آثار باقی مانده دیگر نشانگر قدمت و سابقه تاریخی این روستا است.

    مردم روستای کندوله به زبان کردی سخن می گویند. آنان مسلمان پیرو مذهب شیعه جعفری هستند.

    بر اساس نتایج سر شماری سال 1385 جمعیت روستا 1500 نفر بوده است.

    درآمد اکثر مردم روستا از از باغداری و دامداری تامین می شود. در این روستا قالی بافی نیز رواج دارد.

    روستای کندوله در کوه پایه استقرار یافته و بافت مسکونی متمرکز دارد. روستا معابر عریض دارد و در برخی از انها درختان بلند و نهرهای آب، فضای دلپذیری را به وجود اورده است. تاکستان های زیبا و متعددی که در فصل تابستان خوشه های انگور از تاکهای آن آویزان می شود مناظری بسیار جذاب پدید آورده است و همچنین باغات پلکانی واقع شده در دامنه کوه بر غنای این مناظر افزوده است.

     

     

     

    در 26 کیلو متری روستا دشت پهناور و معروف دینور واقع شده است. این دشت به لحاظ مناظر طبیعی، بسیار زیبا و منحصر به فرد است.

    انواع درختان کیکم، بلوط، گویج، بلالوک، ارژن و همچنین پونه، گل گاوزبان، گل کبود، گل ختمی، بو مادران و گون که مصارف دارویی نیز دارند، دشت دینور را به ویژه در بهار و تابستان به بهشتی زیبا مبدل می سازند. این دشت زیستگاه انواع پرندگان و جانورانی مانند کبک، تیهو، گرگ، روباه و خرگوش است.

    بر فراز تپه بلند پیرافته، بقعه امامزاده پیرافته قرار دارد که از بناهای روستا به شمار می رود.

     

     

     

    در حوالی دهکده کندوله بقعه نور بخش واقع شده است که محوطه اطراف آن به عنوان گورستان روستا مورد استفاده قرار می گیرد. قلعه مروان بر بالای کوه لمه قه لا(سیه قلعه) در شمال شرقی کندوله واقع شده و مردم کندوله معتقدند که این قلعه محل پنهان مروان خلیفه اموی بوده است. قلعه مروان از آثار تاریخی این روستاست.

    مردم روستای کندوله همانند تمام ایرانیان، در اعیاد بزرگ ملی و مذهبی به جشن و سرور می پردازند. برگزاری مراسم چهارشنبه سوری و عید نوروز از مهمترین مراسم مردم این روستا است. تعزیه خوانی در ماه محرم و برگزاری مراسم عزاداری عاشورا، از مهمترین ایین های مذهبی روستا به شمار می روند.

    مهمترین صنعت دستی و هنری مردم روستا، بافت انواع قالی با طرح های بومی (بر گرفته از طرح های کردی) و طرح های غیر بومی است و جنبه صادراتی دارند.

     

    رایج ترین بازی های روستای کندوله عبارتند از قل قلان، پهلان، شال دورکی، هکل مکل، تران و ترنه بازی است.

    در میان این مردم موسیقی جایگاه ویژه ای دارد و در اکثر مراسمات و جشن ها همراه با نواختن سازهای محلی، مردم به رقص و پای کوبی می پردازند.

    پوشاک زنان و مردان این روستا لباس کردی محلی است.

    از انواع غذاهای متداول در این روستا می توان به دوغینه، آش شلغم، آش ترش و نوعی دلمه محلی اشاره کرد.

    این روستا از طریق شهرهای کرمانشاه، صحنه و کامیاران قابل دسترسی است.

     

  • روستای گلین

    روستای گلین از توابع بخش مرکزی گیلانغرب استان کرمانشاه در فاصله 33کیلومتری شهرستان گیلانغرب و215 کیلومتری کرمانشاه قرار دارد.منطقه گلین دارای چهار روستا چمن،بخار،اله مرادوانجاورور با جمعیتی بالغ بر 650 نفرودارای جاده آسفالت می باشد.مردم روستا به زبان کردی کلهر تکلم می کنند.از نظر ایلی وابسته به ایل کلهر و دارای مذهب شیعه اثنی عشری هستند.

     

     

     

    درآمد مردم روستا از طریق فعالیت های زراعی، دامداری و باغداری تامین می شود. برنج عنبر بو، انار، گردو و گندم از مهمترین محصولات منطقه گلین می باشند و رودخانه گلین در بین دو کوه می گذرد و تمام باغات و محصولات این ناحیه را آبیاری می کند و در این منطقه پرورش ماهی نیز وجود دارد. خانه ها با سنگ و گل و چوب ساخته شده اند.

     

     

     

    آب وهوای این منطقه معتدل و کوهستانی است و دارای طبیعتی سرسبز تا اواخر اسفند تا خرداد ماه می باشد.سراب گلین، گوردخمه دیره، باغات و طبیعت اطراف وکوهستان اطراف این روستا از دیگر جذابیت های گلین به شمار می رود.

     

     

     

    از مراسمات رایج در این منطقه می توان به مراسم عزاداری محرم، دید و بازدید نوروز و قربان و نذورات رمضان و عید غدیر اشاره کرد. غذاهای محلی این روستا شامل تماته و بامیه، آش و گوشت، غذاهای گیاهی مانند کنگر و خورشت خلال و بامیه می باشد.

    از بازیهای محلی این روستا می توان دوپان، پلان و زران را نام برد.

  • روستای نجوبران

    روستای«نجوبران» از توابع بخش بیستون شهرستان هرسین در استان کرمانشاه، در فاصله 25 کیلومتری شهر هرسین و40 کیلومتری کرمانشاه واقع است. این روستا از جنوب به کوه پراو، و دره گل دره و از جنوب غربی به دره سیراوله محدود می شود. آب و هوای آن در بهار و تا نیمه تابستان مطبوع و دلپذیر و در پاییز و زمستان سرد است.

    رودخانه پر آب دینور در شرق روستا جریان دارد و غارهای گلستان و زری نیز در جنوب غربی این روستا واقع شده است. گورستان قدیمی و پل آجری نوژی وران (نجوبران) که قدمت طولانی دارند، بیانگر پیشینه تاریخی این روستا است.          

    مردم روستای نجوبران به زبان کردی و با گویش کرمانشاهی سخن می گویند. آنها مسلمان و پیرو مذهب شیعه جعفری هستند.

     

     

     

    بر اساس نتایج سرشماری سا 1385 جمعیت این روستا800 نفر بوده است. فعالیت های اقتصادی این روستا بر زراعت، دامداری و پرورش زنبور عسل و انجام کارهای خدماتی استوار است.

    روستای نجوبران روستایی دشتی با بافت مسکونی متمرکز است.

    روستای نجوبران به دلیل برخورداری از جاذبه های طبیعی متنوع و کم نظیر یکی از روستاهای بسیار زیبا و شگفت انگیز استان کرمانشاه است. مراتع غنی، ارتفاعات بلند پراو، سراب نجوبران و دیگر چشمه ساران جوشان از جذاب ترین جلوه های طبیعی این روستا به شمار می رود.

    سراب نجوبران پشت کوه پراو (درغرب جاده بیستون- سنقر) واقع شده است. قلمرو این سراب طبیعی زیستگاه گونه های نادر گیاهی و جانوری است. کوهستان پراو از کوههای قرال، دوقرال، راق چرمی و دار بید تشکیل شده است. مرتفع ترین قله این کوه 3357 متر است. ژرف ترین غار خاورمیانه (غار پراو) در دامنه جنوبی یکی از قله های این کوه واقع شده است. چشم انداز این کوه بسیار زیبا و شگف انگیز است. مناظر درختان و درختچه های کوتاه و بلند و انواع جانوران وحشی مانند بزکوهی، خرس، پلنگ، گرگ و روباه از جاذبه های حیات وحش این روستا هستند.

     

     

     

    دشت چمچال و مراتع غنی و حاصلخیز، یکی از زیباترین و پر جاذبه ترین دشت های استان کرمانشاه است، که در حوالی روستای نجوبران واقع شده است.

    مراتع سرسبز و خرم، انواع درختان از قبیل کیکم، شن و زالزالک، بلوط، انجیر، ارژن، گلابی، آلبالوی وحشی به همراه انواع گیاهان دارویی مانند گل ختمی، آویشن، سرخ پا، پونه و روناس از جاذبه های طبیعی این روستا به شمار می روند. رودخانه دینور از شرق روستا می گذرد، حواشی این رودخانه مناظر بدیع و خارق العاده است. آبزیان و انواع جانوران و پرندگان وحشی از بهترین جلوه های طبیعت اطراف رودخانه به شمار می آیند.

    از مهمترین مراسمات این روستا می توان به مراسم عزاداری ایام محرم به ویژه ایام تاسوعا و عاشورا اشاره کرد. مردم روستا در فاصله روزهای هفتم تا نهم محرم نیز به پختن انواع غذای نذری، به خصوص حلیم می پردازند.

     

     

     

    اجرای برخی بازی ها و ورزش های محلی متداول است که شاخص ترین آنها پهلان، قمچال، کوره کوره، داربالان، خطان، گردکان بازی و خومان شارکی هستند.

    موسیقی محلی این روستا موسیقی محلی کردی است. پوشاک اهالی روستا شامل انواع لباس های محلی کردی است.

    سوغات محلی روستای نجوبران سیب درختی وانواع فراورده های لبنی است و معروفترین غذاهای محلی این روستا شامل خورشت سبزی، چلو گوشت، آش رشته، حلیم و خورشت خلال بادام اشاره کرد.

    روستای نجوبران از طریق شهرهای کرمانشاه، سنقر، هرسین، صحنه و بیستون قابل دسترسی است و تمام جاده های مزبور آسفالت و ماشین رو می باشند.

     

  • روستای ریجاب

    ریجاب یکی از بهترین و زیبا ترین تفرجگاهای کرمانشاه و شاید هم ایرانه.تقریبا در نود تا صد کیلومتری کرمانشاه و در مسیر کرمانشاه – سرپل ذهاب واقع شده. نرسیده به سرپل ذهاب یه دو راهی هست که نوشه ریجاب 10 کیلومتر(البته بیشتره ) از دو راهی که میپیچی و رو به بالا که حرکت میکنی فکر میکنی که ریجاب یه جای خشک و بی آب و علفه که تویه یه منطقه گرمسیر واقع شده ولی در واقع اصلا اینجوری نیست و بعد از یه پیچ یه دره میبینی که درخت هاش اینقدر بهم نزدیکند که نمیشه یه جای خالی رو نشون داد . پایین تر که بریم و به محل پارکینگ ماشین ها برسیم به یه منطقه فوق العاده زیبا و درختکاری شده ( البته به صورت طبیعی ) می رسیم که جالب ترین و قشنگتیرن جاذبه اون چشمه خروشانی هست که از وسطش رد میشه. آب با چنان شدتی عبور میکنه که در نزدیکی اون باید داد بزنیم تا صداهامون بهم برسه .

     

     

    ولی زیبایی های ریجاب به همین جا ختم نمیشه درست بعد از پل چوبی که مردم بومی منطقه ساختن یه جاده کوچیک هست که اگه از اون به طرف عمق جنگل ها و باغات انجیر و گردو حرکت کنیم و همچنین یه راهنمای خوب هم داشته باشیم به یکی از زیباترین آبشار های کرمانشاه می رسیم و از همه مهم تر اینکه اگه یه کم حال کوه نوردی هم داشته باشیم می تونیم قدیمی ترین مسجد غرب کشور رو که به اون مسجد عبدالله ابن عمر میگن ببینیم . یه مسجد با ستون های سنگی فوق العاده بزرگ و یه منبر فوق العاده خوش ساخت. روی سقف مسجد هم گلدسته کوتاه مسجد قرار گرفته که موذن به راحتی میتونه از اون بالا بره و به خاطر اکو (بازگشت صدا ) که کوهها مسبب اون هستن موذن براحتی میتونه کیلومترها دور تر رو هم خبر کنه.

    ریجاب در لغت نامه ی دهخدا

    ریجاب. (اِخ ) دهی از بخش کرند شهرستان شاه آباد. دارای 550 تن سکنه . محصول عمده آنجا میوه و غلات و حبوب و توتون و لبنیات و انجیر و انار و گردوی آن به فراوانی و خوبی معروف است . زیارتگاه ابودجانه در آن مورد توجه اهل تسنن است . سه آبادی ریجاب ، یاران و زرده به نام دهستان ریجاب خوانده می شود. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 5).

    ریجاب و معرفی آن بهشت غرب

    ریژاو در زبان کردی محل ریزش آب می باشد، اما معنی های متعددی دارد که در زبان کردی اصیل معنی آن نوعی انجیر پریشان و پراکنده می باشد.

     

     

     

    جمعیت:

    در سال 137،از مجموع 6064 نفر جمعیت منطقه ی مورد مطالعه 2550 نفر مرد و 2567 نفر زن بوده اند که در نتیجه نسبت جنسی برابر 99 بدست آمده یا به عبارت دیگر در این منطقه در مقابل هر 110 نفر زن 99 نفر مرد وجود داشته است.

    جاذبه های ورزشی و تفریحی منطقه ی ریجاب

    1. ورزش ها وتفریحات آبی: رودخانه ی پر آب الوند امکان استفاده از ورزشهای آبی را فراهم آورده است. این رودخانه مکانی مناسب و بی نظیر برای ماهیگیری و شنا و… است به طوری که در مسیر رودخانه می توان مکان های زیادی را برای ورزش شنا تشخیص داد.
    2. ورزش های کوهستانی : کوه های دالاهو در غرب استان کرمانشاه ودر منطقه ی ریجاب واقع شده و دارای پوشش جنگلی و مراتع سرسبز در دامنه و همچنین قله های برف گیر وچشمه سارهای متعددی می باشد. مناطق کوهستانی دالاهو محل مناسبی برای ورزش های کوهنوردی است و لذا در فصل های مختلف سال علاقه مندان بسیاری برای صعود به ارتفاعات راهی این مناطق می شوند.
    3. ورزش های هوایی : در روزهای 18 تا 20 فروردین ماه 1383 سیاه کوه ریجاب به عنوان سایت پروازی پارا گلایدر معرفی شد و تعداد زیادی پار- گلایدردر این مکان به پرواز در آمدند. زمانی که با مربیان این ورزش صحبت به عمل آمد این مکان رابه عنوان بهترین سایت پروازی معرفی کردند چرا که آنها معتقد بودند این منطقه دارای چشم اندازهای زیبای طبیعی و بادهای مناسب ودر کل شرایط خاص طبیعی است.

     

     

     

    فعالیت و اشتغال مردم ریجاب

    یکی از مهمترین مشاغل مردم ریجاب باغداری است و درواقع می توان گفت که شغل اصلی مردم این منطقه می باشد. هر خانواده ریجابی حداقل دارای یک باغ است که در فصل بهار یا تابستان میوه ی آنرا برداشت کرده و در فصل های دیگر بر روی باغ کار می کنند. عمده میوه ی ریجاب را گردو و انجیر تشکیل می دهد البته علاوه بر این میوه انواع میوه های زیادی دراین منطقه برداشت می شود نظیر انگور- انار- زیتون- زردآلو- شلیل و… ولی میوه غالب همان گردو وانجیر می باشد.

    این دو میوه دارای ارزش خاصی بوده و به بازار عرضه می شود بطوریکه بسیاری از شهرهای بزرگ ایران که نیازمند این دو محصول هستند به وسیله ی مردم ریجاب با سعی و تلاش فراوان این مردم تامین می شود. یکی دیگر از مشاغل مردم در منطقه مذکور که به یاری عزیزان اداره ی شیلات به وجود آمده استخرهای پرورش ماهی است .

     

    گیاهان مصرفی و خوراکی منطقه ریجاب :

    بسیاری از گیاهانی که در منطقه ریجاب وجود دارند خواص دارویی یا خوراکی دارند به عنوان مثال گنور و ریواس گیاه خوراکی به حساب می آیند همچنین گیاهانی نظیر رازیانه ، نعناع و … خواص دارویی دارند بعضی از گیاهان نیز نظیر اسپند به صورت های غیر از خوراکی و دارویی مصرف می شوند .